Szybko poruszające się konie wraz ze stosunkowo lekkim dobytkiem jeźdźców sprawiały, iż w ciągu dnia potrafili oni pokonać nawet 100 km., co na owe czasy były odległością niewyobrażalną i nierzadko zaskakiwały obrońców miast. Najbardziej zdumione tym faktem było zachodnie rycerstwo, którego obozy jeździeckie trenowały ciężkozbrojną kawalerię nie potrafiącą rozwinąć takich prędkości jak Mongołowie i w efekcie przegrywającą wiele pojedynków z tymi fenomenalnymi łucznikami. Na szczęście dla państw europejskich, śmierć Czyngis Chana w 1227r. i podział państwa Mongołów między czterech synów sprawiło, iż imperium nie było już tak silne jak kiedyś.

Wystarczy wpisać w wyszukiwarce: „Klub jeździecki Warszawa”, ażeby przekonać się o powyższym stwierdzeniu. Ogrom liczby wyników tylko potwierdza, iż jazda konna stała się również w naszym kraju, gdzie nie ma jak w kulturze anglosaskiej tradycji gry w polo, popularnym sposobem spędzania wolnego czasu. Konie zostały docenione również w leczeniu wielu schorzeń natury psychicznej, co spowodowało rozwój hipoterapii.

Jazdy konne w Warszawie w nowożytności były tak popularne, iż nie było wiele specjalistycznych ośrodków jazdy konnej przypominających średniowieczne obozy jeździeckie. Powodem tego też była już wcześniej wspomniana deprecjacja roli konia w prowadzeniu wojen i świetna jazda konna nie była równoznaczna z przetrwaniem. Nie było na nie takiego popytu, gdyż większość osób posiadała konia, najważniejszy do czasu kolei środek transportu i mogła uczyć się kiedy tylko zechciała.

Comments RSS